ဝါကျအစီအစဉ် — SVO
ထိုင်းဝါကျ၏ အခြေခံ အစီအစဉ်မှာ ကတ္တား (S) → ကြိယာ (V) → ကံ (O) ဖြစ်သည်။ မြန်မာဝါကျမှာ ကတ္တား-ကံ-ကြိယာ (SOV) ဖြစ်သောကြောင့် ကြိယာကို ကံ၏ ရှေ့သို့ ရွှေ့ပြောရခြင်းမှာ အရေးကြီးဆုံး ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်သည်။ ဥပမာ — မြန်မာ: ကျွန်မ ထမင်း စားတယ် (S-O-V)၊ ထိုင်း: ฉันกินข้าว (chǎn kin khâao) = ကျွန်မ + စား + ထမင်း (S-V-O)။
| ထိုင်း | အသံထွက် | မြန်မာ |
|---|---|---|
| ไป | pai | သွားတယ် |
| กิน | kin | စားတယ် |
| ดื่ม | dʉ̀ʉm | သောက်တယ် |
| ทำ | tham | လုပ်တယ်၊ ပြုလုပ်တယ် |
ဥပမာ — ฉัน กิน ข้าว(chǎn kin khâao)= ကျွန်မ ထမင်း စားတယ်။ကြိယာက ကတ်၏ နောက်၌ တန်းတန်းလာသည်။
ကြိယာပုံစံ မပြောင်းလဲပါ
ထိုင်းကြိယာများသည် ပုံစံ မပြောင်းလဲပါ။ အချိန်ကို ကြိယာ၏ ရှေ့ သို့မဟုတ် နောက်တွင် ထည့်သော စကားလုံးများဖြင့် ပြသည် (แล้ว lɛ́ɛo = …ပြီ၊ จะ cà = …မယ်)။ ပုံစံပြောင်းခြင်း မရှိသောကြောင့် မှတ်ရ လွယ်ကူသည်။
| ထိုင်း | အသံထွက် | မြန်မာ |
|---|---|---|
| แล้ว | lɛ́ɛo | …ပြီ (ပြီးသွားပြီ) |
| จะ | cà | …မယ် (နောင်ဖြစ်မည့်အရာ) |
| ได้ | dâai | …နိုင်တယ်၊ …လို့ရတယ်၊ ရတယ် |
| อยู่ | yùu | (နေရာတစ်ခုမှာ) ရှိတယ်၊ နေတယ် |
အချိန်ပြဆက်စပ်စကားလုံးများ — verbs-time ဆောင်းပါးတွင် အသေးစိတ်။
အရေအတွက်ပြစကား (classifier)
ထိုင်းဘာသာတွင် ရေတွက်သောအခါ နာမ် + ဂဏန်း + အရေအတွက်ပြစကား ဟူသော အစီအစဉ်ဖြင့် ပြောသည် — မြန်မာ “လူ နှစ်ယောက်”၊ “ခွေး တစ်ကောင်” ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ အသုံးများသော အရေအတွက်ပြစကားများ — คน (လူ — ≈ ယောက်)၊ ตัว (တိရစ္ဆာန်၊ အင်္ကျီ၊ စားပွဲ၊ ကုလားထိုင် — ≈ ကောင်၊ ထည်၊ လုံး)၊ ใบ (လက်မှတ်၊ အိတ်၊ ပန်းကန် ကဲ့သို့ ပြားသော သို့မဟုတ် အခွံပါသော ပစ္စည်း)၊ อัน (သီးသန့် အရေအတွက်ပြစကား မရှိသော ပစ္စည်းငယ်များ — ≈ ခု)၊ จาน (ပန်းကန်ဖြင့် လာသော အစားအစာ — ≈ ပွဲ)။ ထိုင်းတွင် မြန်မာထက် အရေအတွက်ပြစကား အမျိုးအစား ပိုများသောကြောင့် စကားလုံးအသစ် သင်တိုင်း တွဲ၍ မှတ်ပါ။
| ထိုင်း | အသံထွက် | မြန်မာ |
|---|---|---|
| คน | khon | လူ၊ လူအတွက် အရေအတွက်ပြစကား (≈ ယောက်) |
| ใบ | bai | ပြားသော/အခွံပါသော ပစ္စည်းအတွက် အရေအတွက်ပြစကား (လက်မှတ်၊ အိတ်၊ ပန်းကန်) |
| ตัว | tua | တိရစ္ဆာန်၊ အင်္ကျီ၊ စားပွဲ/ကုလားထိုင်အတွက် အရေအတွက်ပြစကား (≈ ကောင်၊ ထည်၊ လုံး) |
| สองคน | sɔ̌ɔng khon | နှစ်ယောက် |
| หนึ่งใบ | nʉ̀ng bai | တစ်ချပ် / တစ်လုံး (ใบ ဖြင့် ရေတွက်သော ပစ္စည်း) |
เป็น၊ อยู่၊ มี — “ဖြစ်” နှင့် “ရှိ” ကို ခွဲသုံးပုံ
| ထိုင်း | အသံထွက် | မြန်မာ |
|---|---|---|
| มี | mii | ရှိတယ်၊ ပိုင်ဆိုင်တယ် |
| เป็น | pen | ဖြစ်တယ် (နာမ်၏ ရှေ့တွင်သာ) |
| ใช้ | chái | သုံးတယ် |
| ให้ | hâi | ပေးတယ်၊ …စေတယ် |
ဤကြိယာ သုံးခုက စကားပြော၏ ရင်းခံ။
အသေးစား လေ့ကျင့်ခန်း
Q1. ထိုင်းဝါကျရဲ့ အခြေခံ အစီအစဉ်က ဘာလဲ။
- SOV (ကတ္တား-ကံ-ကြိယာ)
- SVO (ကတ္တား-ကြိယာ-ကံ)
- VSO
- အစီအစဉ် မရှိဘူး
အဖြေ: SVO (ကတ္တား-ကြိယာ-ကံ)
Q2. ဝါကျအဆုံးမှာ ထည့်တဲ့ แล้ว ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ။
- …မယ်
- …ပြီ
- …နေတယ်
- …ဖူးတယ်
အဖြေ: …ပြီ
Q3. ထိုင်းကြိယာက အချိန်ပေါ် မူတည်ပြီး ပုံစံ ပြောင်းလား။
- ပြောင်းတယ်
- မပြောင်းဘူး
- တစ်ခါတစ်ရံ ပြောင်းတယ်
- အသံအနိမ့်အမြင့်အလိုက် ပြောင်းတယ်
အဖြေ: မပြောင်းဘူး
Q4. เพื่อนสองคน (သူငယ်ချင်း နှစ်ယောက်) ထဲက คน က ဘာလဲ။
- ကြိယာ
- နာမ်စား
- အရေအတွက်ပြစကား (classifier)
- နာမဝိသေသန
အဖြေ: အရေအတွက်ပြစကား (classifier)
Q5. มี (mii) ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ။
- ဖြစ်တယ်
- ရှိတယ် / ပိုင်တယ်
- နေတယ်
- သုံးတယ်
အဖြေ: ရှိတယ် / ပိုင်တယ်

