เป้าหมายการเรียน

  • แยกการปฏิเสธทั่วไปกับการบอกว่าไม่มี/ไม่ได้เกิดขึ้น
  • เข้าใจคำบอกตำแหน่งหรือกิจกรรมที่กำลังเกิดจากบริบท
  • ใช้รูป 'แล้ว' แบบเหตุการณ์เสร็จสิ้นในขอบเขตเริ่มต้น
  • รู้จักรูปประสบการณ์และรูปเปลี่ยนสภาพในระดับรับรู้โดยไม่ผสมกับแกนหลัก

การปฏิเสธสองแกน

การบอกว่าไม่ทำ/ไม่เป็นโดยทั่วไปต่างจากการบอกว่าไม่มีหรือเหตุการณ์ไม่ได้เกิด ให้ดูว่ากำลังปฏิเสธนิสัย/ความตั้งใจ หรือกำลังพูดถึงการมีอยู่และเหตุการณ์ที่ผ่านมา

สถานะกำลังดำเนิน

คำบอกตำแหน่งสามารถทำหน้าที่ในโครงสร้างกิจกรรมที่กำลังเกิดได้ แต่บทนี้ไม่บังคับให้ใช้รูปซับซ้อนเกินตัวอย่างจริง

CORE ของบทนี้: เหตุการณ์เสร็จสิ้น

รูปที่เน้นคือคำช่วยหลังคำกริยาเพื่อบอกว่าเหตุการณ์เกิดและเสร็จแล้ว เช่น การจองที่ทำเรียบร้อย ส่วนรูปท้ายประโยคที่สื่อการเปลี่ยนสภาพให้รู้จักไว้ก่อน

ประสบการณ์เป็นส่วนขยาย

รูปที่สื่อว่า 'เคย' อยู่ในส่วนขยาย เน้นอ่าน/ฟังเข้าใจ ไม่ใช่เป้าหมายผลิตหลักในบทนี้

ตัวอย่างที่ต้องฝึก

ตัวอย่าง 1

ไต้หวันพินอินไทย
沒有méiyǒuไม่มี; ไม่ได้ (ทำ)

ตัวอย่าง 2

ไต้หวันพินอินไทย
在zàiอยู่ (ที่); กำลัง (ทำ)

ตัวอย่าง 3

ไต้หวันพินอินไทย
了leแล้ว (อนุภาคแสดงการเปลี่ยนสภาพ/สมบูรณ์)

ตัวอย่าง 4

ไต้หวันพินอินไทย
我聽不懂wǒ tīng bù dǒngฟังไม่เข้าใจ; ฟังไม่รู้เรื่อง

ตัวอย่าง 5

ไต้หวันพินอินไทย
沒問題méi wèntíไม่มีปัญหา

ตัวอย่าง 6

ไต้หวันพินอินไทย
在這裡吃zài zhèlǐ chīกินที่นี่ (ทานในร้าน)

ตัวอย่าง 7

ไต้หวันพินอินไทย
我訂了房間wǒ dìng le fángjiānฉันจองห้องไว้แล้ว

ตัวอย่าง 8

ไต้หวันพินอินไทย
我來過三次wǒ láiguò sāncìเคยมาแล้วสามครั้ง

ตัวอย่าง 9

ไต้หวันพินอินไทย
你在台灣住多久了nǐ zài Táiwān zhù duōjiǔ leอยู่ไต้หวันมานานแค่ไหนแล้ว

ตัวอย่าง 10

ไต้หวันพินอินไทย
賣完了嗎mài wán le maขายหมดแล้วเหรอ

บทสนทนา

สถานการณ์: ผู้เข้าพักแจ้งว่าจองห้องไว้แล้วและถามเวลาเช็กอิน

ผู้พูด A: ผู้เรียน/ผู้พูด A · ผู้พูด B: คู่สนทนา/ผู้พูด B

เป้าหมาย: ใช้รูปเหตุการณ์เสร็จสิ้น แล้วเปลี่ยนไปถามข้อมูลปัจจุบันอย่างเป็นธรรมชาติ

  1. 我訂了房間 wǒ dìng le fángjiān ฉันจองห้องไว้แล้ว
  2. 好的 hǎo de โอเค; ได้
  3. 幾點可以入住 jǐdiǎn kěyǐ rùzhù เช็กอินได้กี่โมง
  4. 下午三點可以入住。 xiàwǔ sān diǎn kěyǐ rùzhù เช็กอินได้ตอนบ่ายสาม

ฝึกแบบลงมือทำ

Negation split

จัดตัวอย่างเป็น 'ไม่ทำ/ไม่เป็น' กับ 'ไม่มี/ไม่ได้เกิด' แล้วอธิบายเหตุผลเป็นภาษาไทย

Timeline mark

วางตัวอย่างบนเส้นเวลา: ก่อนเกิด / เกิดแล้ว / กำลังเป็นสถานะปัจจุบัน

Core vs extension

แยกตัวอย่างที่ต้องพูดได้ใน CORE ออกจากตัวอย่างที่เพียงอ่านรู้เรื่องใน EXTENSION

Role-play / Production

คุณมาถึงโรงแรมและต้องบอกว่าจองห้องไว้แล้ว จากนั้นถามเวลาเช็กอิน ทำเองก่อน แล้วค่อยเปิดตัวอย่างคำตอบ
ดูตัวอย่างคำตอบ
ไต้หวันพินอินไทย
我訂了房間wǒ dìng le fángjiānฉันจองห้องไว้แล้ว
幾點可以入住jǐdiǎn kěyǐ rùzhùเช็กอินได้กี่โมง

ทบทวนแบบ Spiral

ทบทวนจากบทก่อนหน้า (ข้ามได้ — ไม่บังคับ)

Quiz

คำถาม 1/5

แกนความหมายหลักของคำนี้คืออะไร? 沒有 méiyǒu

คำถาม 2/5

ในบทนี้คำนี้เชื่อมกับแนวคิดใด? 在 zài

คำถาม 3/5

เหตุการณ์ในประโยคนี้เป็นแบบใด? 我訂了房間 wǒ dìng le fángjiān

คำถาม 4/5

ตัวอย่างนี้อยู่ในส่วนใดของบท? 我來過三次 wǒ láiguò sāncì

คำถาม 5/5

คำปฏิเสธในประโยคนี้กำลังปฏิเสธอะไร? 我聽不懂 wǒ tīng bù dǒng