เป้าหมายการเรียน

  • จำคำพื้นฐาน 30 คำผ่านสถานการณ์ 5 กลุ่มแทนการท่องรายการยาว
  • เชื่อมคำบุคคล ตำแหน่ง การสื่อสาร ความต้องการ และการกระทำพื้นฐาน
  • ดึงคำออกจากความจำเมื่อเห็นบริบท ไม่ใช่จำเฉพาะคู่คำแปล
  • ใช้คำเดิมสร้างเครือข่ายกับประโยคที่เคยเรียน

ทำไมต้องแบ่งเป็นสถานการณ์

คำพื้นฐานมีความถี่สูงแต่ถ้าท่องแยกจะปนกันง่าย บทนี้แบ่งเป็น 5 กลุ่ม กลุ่มละ 6 คำ รวม 30 คำตามเพดานที่กำหนด

จำจากหน้าที่

ให้ถามตัวเองว่าคำนี้ทำหน้าที่อะไรในเหตุการณ์: คนไหน สถานที่ไหน กำลังสื่อสารอะไร ต้องการอะไร หรือกำลังทำอะไร

ฝึกดึงกลับ

หลังอ่านแต่ละกลุ่ม ปิดคำแปลไทยแล้วอธิบายสถานการณ์ที่น่าจะใช้คำนั้น ถ้าตอบไม่ได้ค่อยเปิดคำแปล ไม่ต้องท่องซ้ำทั้งรายการ

ตัวอย่างที่ต้องฝึก

กลุ่ม 1 — คนและผู้ร่วมสนทนา

สถานการณ์: ใช้เมื่อระบุว่าใครกำลังพูด ใครอยู่ในเหตุการณ์ หรือกำลังพูดถึงคนกลุ่มใด

ตัวอย่าง 1

ไต้หวันพินอินไทย
我wǒฉัน; ผม; ดิฉัน

ตัวอย่าง 2

ไต้หวันพินอินไทย
你nǐคุณ; แก (เอกพจน์)

ตัวอย่าง 3

ไต้หวันพินอินไทย
他tāเขา (ผู้ชาย)

ตัวอย่าง 4

ไต้หวันพินอินไทย
她tāเธอ; เขา (ผู้หญิง)

ตัวอย่าง 5

ไต้หวันพินอินไทย
我們wǒmenพวกเรา; พวกฉัน

ตัวอย่าง 6

ไต้หวันพินอินไทย
大家dàjiāทุกคน

กลุ่ม 2 — การชี้และระบุตำแหน่ง

สถานการณ์: ใช้เมื่อชี้สิ่ง เลือกสิ่ง หรือถามว่าสิ่ง/สถานที่อยู่ตรงไหน

ตัวอย่าง 7

ไต้หวันพินอินไทย
這zhèนี่; นี้

ตัวอย่าง 8

ไต้หวันพินอินไทย
那nàนั่น; โน่น

ตัวอย่าง 9

ไต้หวันพินอินไทย
哪nǎไหน; อะไร (เลือก)

ตัวอย่าง 10

ไต้หวันพินอินไทย
這裡zhèlǐที่นี่; ตรงนี้

ตัวอย่าง 11

ไต้หวันพินอินไทย
那裡nàlǐที่นั่น; ตรงนั้น

ตัวอย่าง 12

ไต้หวันพินอินไทย
哪裡nǎlǐที่ไหน; ตรงไหน

กลุ่ม 3 — ฟัง พูด และทำความเข้าใจ

สถานการณ์: ใช้เมื่อรับข้อมูล พูด อธิบาย หรือบอกว่ารู้/รู้จักสิ่งหรือคน

ตัวอย่าง 13

ไต้หวันพินอินไทย
看kànดู; ดูหนัง; อ่าน (หนังสือ)

ตัวอย่าง 14

ไต้หวันพินอินไทย
聽tīngฟัง

ตัวอย่าง 15

ไต้หวันพินอินไทย
說shuōพูด; บอก

ตัวอย่าง 16

ไต้หวันพินอินไทย
講jiǎngพูด; เล่า

ตัวอย่าง 17

ไต้หวันพินอินไทย
知道zhīdàoรู้; รู้ว่า (ข้อเท็จจริง)

ตัวอย่าง 18

ไต้หวันพินอินไทย
認識rènshìรู้จัก (คน)

กลุ่ม 4 — ความต้องการ ความสามารถ และความรู้สึก

สถานการณ์: ใช้เมื่อบอกว่าต้องการทำอะไร สามารถทำอะไร ชอบอะไร หรือแสดงความคิดเห็น/ความรู้สึก

ตัวอย่าง 19

ไต้หวันพินอินไทย
要yàoอยาก; จะ; ต้อง

ตัวอย่าง 20

ไต้หวันพินอินไทย
會huìจะ; สามารถ; เป็น (อนาคต/ความสามารถ)

ตัวอย่าง 21

ไต้หวันพินอินไทย
可以kěyǐได้; สามารถ (อนุญาต/เป็นไปได้)

ตัวอย่าง 22

ไต้หวันพินอินไทย
想xiǎngอยาก (ทำ); คิด; คิดถึง

ตัวอย่าง 23

ไต้หวันพินอินไทย
喜歡xǐhuānชอบ

ตัวอย่าง 24

ไต้หวันพินอินไทย
覺得juédeรู้สึกว่า; คิดว่า

กลุ่ม 5 — สถานะและการกระทำพื้นฐาน

สถานการณ์: ใช้สร้างประโยคพื้นฐานเรื่องเป็น/คือ มี ไม่มี อยู่ รวมถึงการกินและดื่ม

ตัวอย่าง 25

ไต้หวันพินอินไทย
是shìเป็น; คือ; ใช่

ตัวอย่าง 26

ไต้หวันพินอินไทย
有yǒuมี; มีอยู่

ตัวอย่าง 27

ไต้หวันพินอินไทย
沒有méiyǒuไม่มี; ไม่ได้ (ทำ)

ตัวอย่าง 28

ไต้หวันพินอินไทย
在zàiอยู่ (ที่); กำลัง (ทำ)

ตัวอย่าง 29

ไต้หวันพินอินไทย
吃chīกิน

ตัวอย่าง 30

ไต้หวันพินอินไทย
喝hēดื่ม

บทสนทนา

สถานการณ์: ผู้เรียนใช้คำพื้นฐานเพื่อซ่อมบทสนทนาเมื่อฟังไม่เข้าใจ

ผู้พูด A: ผู้เรียน/ผู้พูด A · ผู้พูด B: คู่สนทนา/ผู้พูด B

เป้าหมาย: ดึงคำสื่อสารที่เรียนแล้วมาใช้ในสถานการณ์จริง

  1. 我聽不懂 wǒ tīng bù dǒng ฟังไม่เข้าใจ; ฟังไม่รู้เรื่อง
  2. 好的 hǎo de โอเค; ได้
  3. 請再說一次 qǐng zài shuō yícì พูดอีกครั้งหน่อย
  4. 沒問題 méi wèntí ไม่มีปัญหา

ฝึกแบบลงมือทำ

Five-scene retrieval

ให้ภาพ/คำบรรยายไทยของสถานการณ์หนึ่ง แล้วเรียกคำจากกลุ่มที่เกี่ยวข้อง 2 คำโดยไม่ดูรายการ

Odd-one-out

ในแต่ละกลุ่มเลือกคำที่ทำหน้าที่ต่างจากอีกคำตามบริบทที่กำหนด และอธิบายเหตุผล

Micro-scene chaining

เลือก 3 คำจากคนละกลุ่มแล้วเล่าสถานการณ์สั้น ๆ เป็นภาษาไทย ก่อนชี้ว่าคำจีนแต่ละคำจะเข้าไปตรงไหน

Role-play / Production

คู่สนทนาพูดบางอย่างที่คุณไม่เข้าใจ ใช้คำ/วลีที่เรียนเพื่อขอให้พูดซ้ำและขอบคุณเมื่อช่วยแล้ว ทำเองก่อน แล้วค่อยเปิดตัวอย่างคำตอบ
ดูตัวอย่างคำตอบ
ไต้หวันพินอินไทย
我聽不懂wǒ tīng bù dǒngฟังไม่เข้าใจ; ฟังไม่รู้เรื่อง
請再說一次qǐng zài shuō yícìพูดอีกครั้งหน่อย
謝謝xièxieขอบคุณ

ทบทวนแบบ Spiral

ทบทวนจากบทก่อนหน้า (ข้ามได้ — ไม่บังคับ)

Quiz

คำถาม 1/5

คำนี้อยู่ในกลุ่มสถานการณ์ใด? 我 wǒ

คำถาม 2/5

คำนี้อยู่ในกลุ่มสถานการณ์ใด? 哪裡 nǎlǐ

คำถาม 3/5

คำนี้อยู่ในกลุ่มใด? 聽 tīng

คำถาม 4/5

คำนี้อยู่ในกลุ่มใด? 喜歡 xǐhuān

คำถาม 5/5

คำนี้เป็นการกระทำพื้นฐานใด? 吃 chī